Wek Mijn Zachtheid Weer

hondWek mijn zachtheid weer

Geef mij terug
De ogen van een kind

Dat ik zie wat is.
En mij toevertrouw
En het licht niet haat

Huub Oosterhuis

 

Hoe zou het zijn als we weer de wereld in kunnen kijken met de ogen van een kind.
Verwonderd over al het nieuwe, onbekende.
Nieuwsgierig en gebiologeerd ; tastend, proevend, ruikend, spelend .
Opgaan in dat wat er is, geen zorgen makend over het volgend moment .
Zien wat is, zonder daar van alles op te plakken aan oordelen, verhalen, analyses, ideeën, overtuigingen etc
Toevertrouwen, aan alles wat is en gebeurt.
Of er nu verzet, beperking, ziekte , ongemak, paniek, pijn, plezier, kwetsbaarheid , verlegenheid, kwaadheid ……… is etc
En daarbij het licht niet haat! Zowel binnen als buiten je.

Hoe kunnen wij onszelf weer verzachten?
Hoe kunnen wij weer die toegankelijke, kwetsbare, aanwezige maar ook krachtige kant in ons wekken?

 Gezond zijn zij die zacht gemaakt hebben wat innerlijk hard is;
zij zullen levenskracht en energie vanuit het universum ontvangen 
(uit Gebeden van de kosmos, van Neil Douglas-Klotz)

In dit weekend gaan we in een lichte en veilige sfeer op ontdekkingsreis en maken we gebruik van alles wat onze zachtheid doet ontwaken.
zoals lichaamswerk, zelfonderzoek(gedachten/overtuigingen…), meditatie, contact en aanraking, dans, de natuur en al onze aandacht en aanwezigheid. Er is ook ruimte voor het delen van onze ervaringen.